Uzdrowienie naszej relacji z jedzeniem może być drzwiami do głębszej podróży.

Jedzenie jest lustrem naszego życia.

Jak dużo jest prawdy w powiedzeniu

„Jak robisz cokolwiek, tak robisz wszystko”?

Wszystko, co robisz w życiu, opiera się na relacji,

jaką mamy z samym sobą.

Relacja z jedzeniem jest lustrem relacji, jaką mamy z życiem.

Gdy zaczynamy zagłębiać się w relację,

jaką mamy z jedzeniem,

staje się jasne, że jedzenie nigdy nie jest

problemem samym w sobie.

Tam, gdzie jesteśmy w nierównowadze, w niezgodzie,

gdzie wyrażamy się za pomocą sabotujących wzorców – używamy jedzenia – lub braku jedzenia – jako naszej broni.

Jeśli mamy stresujący związek z jedzeniem,

prawdopodobnie mamy stresujący związek z życiem.

Jeśli szybko pochłaniamy jedzenie, zawsze myśląc o następnym posiłku, prawdopodobnie również szybko biegniemy przez życie, ciągle myśląc o czymś następnym.

Jeśli jesteśmy perfekcyjni w kwestii jedzenia,

prawdopodobnie jesteśmy perfekcyjni w życiu.

Jeśli lubimy łamać zasady i nie lubimy dostosowywania się, prawdopodobnie mamy spore trudności z trzymaniem się diet.

Jeśli czujemy się winni gdy otrzymujesz przyjemności w swoim życiu, prawdopodobnie czujemy się winni gdy odczuwamy przyjemność z jedzenia.

Jeśli nie czujemy się odżywieni przez swoje życie, jest mało prawdopodobne, że poczujemy się naprawdę odżywieni przez jedzenie.

Jeśli jedząc mamy problem ze zwolnieniem, najprawdopodobniej mamy problem ze zwolnieniem tempa w życiu.

Jeśli mamy dużo chaosu wokół jedzenia, najprawdopodobniej

nie mamy też rytmu w życiu.

Jeśli uznajesz „wszystko albo nic”, jeśli chodzi o jedzenie, to prawdopodobnie uznajesz „wszystko albo nic”, jeśli chodzi o inne obszary swojego życia.

Jeśli maniakalnie kontrolujemy dietę, prawdopodobnie w życiu również wysoko stawiamy kontrolę.

Sposób, w jaki doświadczamy jedzenia, jest sposobem, w jaki doświadczamy naszego życia.

W ten sposób samo przejście na dietę może nie być wystarczające

do rozwiązania niechcianych i emocjonalnie naładowanych problemów z jedzeniem.

Związek z jedzeniem przekłada się na związek ze sobą i z życiem.

Przyjrzyjmy się jaki mamy związek z życiem,

jak możemy o niego zadbać, wzbogacić

a naturalnymi produktami ubocznymi może okazać się

zmiana naszej relacji z jedzeniem.

Pragnienie jedzenia może wskazywać na nasze głębsze pragnienia

Kiedy pragnienie jedzenia podpowiadają emocje,

twoje pragnienia pojawiają się szybko

i mają swoje źródło w umyśle.

Prawdziwy głód jest biologiczną funkcją potrzeby ciała na jedzenie,

podczas gdy emocjonalne pragnienia lub bodźce do jedzenia

są powodowane przez potrzeby psychologiczne.

Kiedy jemy pod wpływem emocji,

czujemy to w głowie, nie w żołądku.

Myślimy, że nasze ciała pragną cukru lub słonych potraw –

w rzeczywistości jest to emocjonalna potrzeba,

której nie zaspokajamy.

Jak często jemy, kiedy ciało wcale nie jest głodne?

W zależności od tego, co dzieje się w naszym życiu,

możemy stać się obsesyjnie zajęci jedzeniem,

zapominamy o jedzeniu lub traktujemy jedzenie jako sposób

na poradzenie sobie z konfliktem, który mamy w sobie.

Często nie chodzi o jedzenie

Często chodzi o spełnienie.

Niespełnienie powoduje, że jedzenie przechodzi

w przejadanie się, niedojadanie lub niezdrową relację.

Spełnione życie wymaga więcej wysiłku i samopoznania.

Wymaga gotowości do zmiany,

gotowości do rozwoju i

gotowości do wychodzenia w dyskomfort.

Wymaga gotowości do radykalnego stania się

prawdziwym wobec siebie,

do głębokiego zanurzenia się w swojej świadomości.

Wymaga miłości do samego siebie.

Ile razy bezmyślnie szukamy odpowiedzi w lodówce

Ile razy byliśmy głodni ale nie na jedzenie

Na coś więcej..

Nasze pragnienia sięgają głębiej niż torebka słonych precli lub kieliszek wina

Jeśli związek z jedzeniem i zachcianki są ciągłym tematem w naszym życiu, każde wyzwanie, z którym się mierzymy w życiu,

jest zaproszeniem do głębszego poznania prawdy o tym, kim jesteś.

Jesteśmy naprawdę głodni:

bliskości

intymności

wolności

celu

poczucia przynależności

głębszego sensu w życiu

kreatywności

przygody

trwałej przyjemności

samoekspresji

miłości

Zaspokajanie swoich potrzeb,

zamiast zwracać się ku jedzeniu,

prowadzi nas do prawdziwego spełnienia,

od wewnątrz na zewnątrz.